تجربه هوش مصنوعی در بایروت
جشنواره بایروت در صد و پنجاهمین سالگرد خود، برای نخستین بار از هوش مصنوعی به عنوان ابزاری برای تولید تصاویر در اپرای «حلقه نیبلونگ» اثر ریچارد واگنر استفاده کرد. با این حال، این نوآوری در پایان اجرای «گوتردامرون» در اوت ۲۰۲۶ با اعتراض شدید تماشاگران و سوت و هو کردن آن‌ها مواجه شد.
جزئیات فنی و اهداف جشنواره
مارکوس لوبس، متصدی این بخش، هوش مصنوعی را نه به عنوان یک بازیگر، بلکه به عنوان نیرویی برای تولید تصاویر هولوگرافیک سه‌بعدی معرفی کرد. طبق گزارش‌ها، این سیستم با استفاده از آرشیوهای تاریخی جشنواره از سال ۱۸۷۶ تا ۲۰۲۴ آموزش دیده بود تا فضایی بصری پیرامون خوانندگان ایجاد کند. هدف جشنواره این بود که موسیقی و خوانندگان در مرکز توجه باقی بمانند و هوش مصنوعی تنها لایه‌های بصری متغیر را فراهم کند.
واکنش منتقدان و تماشاگران
استفاده از تصاویر غیرمنتظره مانند تصاویر هلموت کول، صدراعظم سابق آلمان، و صحنه‌هایی از رویدادهای پس از ۱۱ سپتامبر، باعث سردرگمی مخاطبان شد. منتقدان آلمانی این رویکرد را «شکستی پرهیاهو» خواندند و برخی آن را «سوپ رنگی نامشخص» توصیف کردند که فاقد یک مفهوم کارگردانی منسجم است. آنو مونگن، موسیقی‌شناس، نیز این تصمیمات را از نظر تاریخی نامناسب دانست.
آینده این تجربه
مدافعان این طرح معتقدند که بایروت به عنوان یک نهاد پیشرو، باید در سالگرد خود دست به آزمایش‌های جسورانه بزند. با این حال، منتقدان معتقدند که تمرکز بیش از حد بر لایه بصری، ضعف‌های دراماتورژی را نمایان کرده است. اکنون باید دید آیا جشنواره بایروت در آینده این مسیر را اصلاح خواهد کرد یا از استفاده از هوش مصنوعی در اجراهای بعدی عقب‌نشینی می‌کند.
منبع خبر: AI Daily News. این مطلب با بازنویسی و ترجمهٔ تحریریه تهیه شده است.