رونمایی از اطلس استدلال زیستی
در تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، شرکت‌های OpenAI، PerturbAI و Scripps Research اعلام کردند که توانسته‌اند با استفاده از هزاران عامل موازی به نام GPT-Rosalind، یک اطلس کریسپر مغز موش شامل بیش از ۷.۷ میلیون سلول را تنها در ۳۲ دقیقه تحلیل کنند. این روش که شرکت OpenAI از آن با عنوان استدلال توزیع‌شده زیستی یاد می‌کند، در قالب یک پیش‌چاپ در پایگاه bioRxiv منتشر شده است. داده‌های اولیه این تحقیق برگرفته از مطالعه‌ای است که در ماه مارس توسط گروه سین جین منتشر شده بود و شامل اختلال در ۱۹۴۷ ژن مرتبط با بیماری در مغز موش‌های زنده است.
جزئیات عملکرد و مقایسه سرعت
بر اساس گزارش‌ها، هر عامل هوش مصنوعی اختلال یک ژن را بررسی کرده، واکنش سلول‌ها را ارسد کرده و با جستجوی در متون علمی، پیشنهادهای خود را ارائه داده است. شرکت OpenAI ادعا کرده است که انجام این تحلیل به روش دستی و توسط انسان ممکن است ماه‌ها تا یک سال به طول بیانجامد. با این حال، کارشناسان متذکر شده‌اند که این تخمین بر اساس فرضیه‌های زمانی مشخصی بوده و هیچ تیم انسانی مستقیماً در یک رقابت رودررو با سیستم هوش مصنوعی آزمایش نشده است. با این وجود، ارزیابی‌های داخلی نشان می‌دهد که گزارش‌های تولید شده توسط عوامل توزیع‌شده توانسته‌اند منابع بسیار بیشتری را استناد کنند و در ۷۵ درصد مواقع توسط داوران نابینا ترجیح داده شوند.
سرنخ‌های بیماری و چشم‌انداز آینده
این سیستم تحلیل توانسته است سرنخ‌های جدیدی درباره بیماری‌های توبروس اسکلروزیس و سندرم پری ارائه دهد. به عنوان مثال، اختلال در ژن Tsc2 تغییراتی را در ژن‌های مرتبط با ارتباطات عصبی نشان داد که با بیماری توبروس اسکلروزیس مرتبط است. همچنین اختلال در ژن Dctn1 موجب افزایش بیان ژن‌های سنتز کلسترول شد که فرضیه جدیدی را درباره این بیماری عصبی مطرح می‌کند. با این حال، پژوهشگران و ناظران تأکید می‌کنند که این خروجی‌ها در حال حاضر در حد فرضیه و پیشنهادهای سازمان‌یافته هستند و اثبات قطعی آن‌ها مستلزم انجام آزمایش‌های تجربی و بررسی‌های مستقل آینده است.
منبع خبر: AI Daily News. این مطلب با بازنویسی و ترجمهٔ تحریریه تهیه شده است.